Waitomo Caves

Het plaatse Waitomo Caves heeft maar 41 inwoners. Afgezien van de camping en wat restaurantjes is er niet veel. Het is dan ook vooral bekend om de 'gloeiwormgrotten'. Met zn vieren gaan we onder de grond een grot in, waar we eerst een stukje lopen en vervolgens een boottochtje maken. We moeten een soort mijnwerkershelm op en Timo wil dat eerst niet totdat 'ie ziet dat er een lampje op zit.












De gids komt uit Duitsland en woont hier al een paar jaar. Ze is heel grappig en vertelt leuk over de grot en haar bewoners. Tijdens het varen doen we alle lichten uit en ziet het er sprookjesachtig uit door de duizenden lichtjes van de gloeiwormen.































Possums worden in Nieuw-Zeeland en Australië gezien als ongedierte. 's Nachts gaan ze graag op het warme asfalt zitten. Overal zie je ze dan ook platgereden op de weg liggen (roadpizza's).

Bij de grotten zijn vallen uitgezet om possums te vangen. Vandaag zijn er twee gevangen. De arme beesten worden op een 'grappige manier' neergelegd voor de volgende excursiegroep. Gelukkig zijn we niet de enige die er hard om moeten lachen.




In de grot liggen de beenderen van een Moa, een in de 16e eeuw uitgestorven niet-vliegende vogel. Doordat hij niet kon vliegen was de Moa een makkelijke lunch voor de Polynesiërs die naar Nieuw-Zeeland waren gevaren en is hij helaas uitgestorven. Met 3 meter was het één van de grootste vogels die ooit heeft geleefd. Het is dus eigenlijk een hele grote Dodo. Eigenlijk wel vreemd dat de Dodo veel bekender is. In het Auckland Museum zien we volgende week een replica van de Moa.

's Middags gaat Stefan met Rap, Raft 'n' Rock opnieuw onder de grond. Deze tocht is ongeschikt voor kinderen en Annika doet deze tocht morgenochtend. In Stefans groep zitten 3 Koreanen (Team Korea) die zo goed als geen Engels spreken en een aparte Belg. Hij is nederlandstalig en loopt sinds 6 maanden stage in Australië. Hij zegt dat hij hierdoor geen Nederlands meer kan. Beetje vreemd, maar hij is wel aardig en dus spreken we de hele tijd Engels met elkaar.

We abseilen eerst aan een touw een kloof in naar het begin van de grot. Stefan maakt voordat hij naar beneden moet nog een praatje met de Schotse instrukteur. Hij blijkt dit werk pas 4 dagen te doen. Fijn om te weten vlak voordat je 30 meter naar beneden moet aan een touw!

Beneden aangekomen lopen we door een beekje de grot in. We zien twee aallen die zo goed als blind zijn en 75- 100 jaar oud kunnen worden. De gids heeft er ééntje tam gemaakt door hem af en toe te voeren. Hij kan hem hierdoor zelfs aaien.