Schrikkeldag in de Milford Sound

Vandaag bezoeken we de Milford Sound waar het heeel veel regent. Met circa 7 meter (!) neerslag per jaar regent het er bijna tien keer zo veel als in Amsterdam en is het zelfs één van de natste plekken op aarde. Helaas klopt dit vandaag ook en het regent inderdaad echt de hele dag heel erg hard :-(

Milford Sound is een bekende fjord (of fiord volgens Kiwi-spelling) waar we met een boot doorheen varen. Op de weg ernaartoe en tijdens de boottocht zien we echt letterlijk een paar duizend watervallen. Dat is dan wel weer een groot voordeel van de immense plensbui vandaag. Overal waar we maar kijken zien we watervallen. Als het stopt met regenen (vandaag niet van toepassing) verdwijnen ook bijna alle watervallen binnen een paar uur.

Het begin van de Homer Tunnel

De 'vier gezusters'

Deze waterval is 150 meter hoog. ... en de watervallen er achter zelfs 700 meter !!

Helemaal daas van al het water rijden we na de boottocht weer terug naar onze camping in Te Anau.

Onderweg maken we nog een snelle stop bij de Mirror Lakes (met grappig naambordje).

's Avonds eten we warme appeltaart met ijs en slagroom omdat Milou en Annika allebei hun verhalfjaardag vieren.

All aboard!!

Dit is onze camping in Dunedin waar we twee nachten gestaan hebben. Hij staat helemaal vol en onze eerste dag in Dunedin was er zelfs geen plaats en moesten we een nachtje uitwijken naar een camping buiten het centrum.

's Ochtends maken we een treinreis met de Taieri Gorge Railway naar Pukerangi en terug. De trein slingert door de Taieri kloof en over een aantal mooie bruggen. De reis duurt alles bij elkaar 4 uur en af en toe stopt 'ie zodat alle passagiers een mooie foto kunnen maken.

Op het station in Dunedin

All aboard!!

In Pukerangi wordt de locomotief naar de andere kant van de trein gerangeerd.

Na de treinreis rijden we meteen door naar Te Anau. Een dorpje 300 kilometer verder aan de westkant van het zuidereiland. Onderweg rijden we over de 'Presidential Highway' eerst door het dorpje 'Clinton' en vervolgens door het dorpje 'Gore'.

Geeloogpinguïns en albatrossen

Op het schiereiland Otago bezoeken we een kolonie geeloogpinguïns. Er bestaan 18 soorten pinguïns en dit de enige variant die niet in een groep leeft. Daarnaast is het ook de meest zeldzame pinguïn en daarom ook zwaar beschermd. Op Otago wordt alles gedaan om het de pinguïn zo aangenaam mogelijk te maken. Zo zijn er hutjes voor ze neergezet en worden ratten en ander ongedierte zo veel mogelijk gevangen.

Op weg naar de kolonie komen we eerst langs een aantal zeehonden en zien we ook een kleine blauwe pinguïn.

Via half overdekte greppels/looppaden kunnen we uiteindelijk de geeloogpinguïns bekijken. We moeten heel stil zijn en Milou en Timo zijn dat gelukkig ook.

Een paar kilometer verderop is het broedgebied van de Royal Albatros. Ze komen jammer genoeg niet zo dichtbij als tijdens de walvisexcursie in Kaikoura, maar het blijft een prachtig gezicht.

Hieronder zie je een albatros op ware grootte als model en ééntje in het echt.

Op de terugweg bezoeken we nog 'Larnach Casttle', het enige kasteel(tje) in Nieuw-Zeeland. Binnen ziet het er heel smaakvol en best gezellig uit.

De 'steilvolle' stad Dunedin

Dunedin is een gezellig studentenstadje met ruim 100 duizend inwoners. Om een beetje een indruk te krijgen maken we een rondrit met een dubbeldekker.

Er zijn heel veel heuvels in de stad met bijhorende steile straten. Baldwin Street is volgens het Wereldrecordboek zelfs de meest steile straat ter wereld! De dubbeldekker rijdt gelukkig niet naar boven, maar we stappen wel even uit. Milou struikelt en bezeert haar knie. Twee prinsessenpleisters later is ze gelukkig weer helemaal opgeknapt.

De fabriek van Cadburry chocola staat midden in het centrum van Dunedin en we doen mee met een rondleiding. We moeten allemaal een badmuts op waar Timo niet zo blij mee is. Bijna de hele fabriek is geautomatiseerd en we zien duizenden chocoladerepen over lopende banden rollen. Aan het eind krijgen we nog een hele hoge ‘chocoladeval’ te zien en de chocospetters vliegen letterlijk om onze oren.

Naar Dunedin

Milou met Yannick en Iris, 2 nieuwe vriendjes

Onderweg stoppen we bij de mysterieuze Mouraki Boulders, een aantal grote bijna perfect ronde stenen op het strand. Deze stenen zijn 60 miljoen jaar oud. Eén steen probeert Stefan te pakken te nemen maar hij kan nog net op tijd ontsnappen...

Sterrenwacht, Lake Pukaki en Mount Cook

Bij Lake Tekapo is een bekende sterrenwacht. In de wijde omgeving is geen verlichting van woningen of straatlantaarns waardoor de astronomen ongestoort de hemel kunnen afspeuren. De koepels staan op een fantastische plek vanwaar je ook een mooi uitzicht hebt over het turquois blauwe Lake Tekapo.

Een Amerikaanse student laat ons de sterrenkoepels zien.

En in deze kamer worden alle belangrijke ontdekkingen gedaan. Zoals het hoort in een wetenschappelijke omgeving ziet het er allemaal nogal chaotisch uit.

We rijden door naar Mount Cook, met 3.755 meter de hoogste berg van Nieuw-Zeeland. Het waait erg hard.

Milou op de kiek met Edmund Hillary

Mount Cook

Van Kaikoura naar Lake Tekapo

Vandaag is een lange rijdag. Gelukkig is de omgeving heel mooi zodat we ons niet hoeven te vervelen. Via Christchurch rijden we naar Lake Tekapo.