We gaan naar Newcastle. Hier werden vroeger Engelse gevangenen naar toegestuurd die zich het slechtst gedroegen.
Na een cappuccino (we bestellen tegenwoordig altijd één met een extra shot espresso anders krijg je een nogal slappe bak) beklimmen we de toren van Newcastle.
en doen een sightseeing tour met een historische tram/bus. Hmm... minder historisch dan we dachten; hij is ongeveer 10 jaar geleden gebouwd.
We hebben voorlopig genoeg zee en strand gezien en gaan door naar de Blue Mountains.
Tweede poging zandsafari. We rijden naar de Sygna, een Noors scheepswrak dat in 1974 hier aan de grond is gelopen. De chauffeur vertelt ons dat het gebied dagelijks door de wind verandert en zo groot is dat je er makkelijk kan verdwalen. En dat doen we vervolgens dan ook… Gelukkig vinden we na een paar rondjes de weg weer terug en we komen aan in Tin City. In dit ‘stadje’ staan een stuk of 10 kleine huizen waar nog steeds mensen wonen. De bewoners moeten continu hun huizen uitgraven en van de overheid moeten ze zelfs weg als hun huis bedolven wordt door het zand.
Tin City is populair als filmlocatie, het huis hieronder was een kroeg in Mad Max. En tijdens de opnames voor Star Wars (The Return of the Jedi) liepen de Stormtroopers hier rond. Verderop is het bos te zien, de eerste twee rijen bomen zijn door het zout en het zand aangetast. Dit bos krimpt hierdoor over de hele breedte met zo´n 4 meter per jaar. Er is zoveel zand dat het zelfs wordt geëxporteerd naar Hawaï.
We gaan ‘sandboarden’, dit houdt in dat je op een kleine snowboardplank gaat zitten en van een steile helling naar beneden glijdt. De tocht naar beneden is erg leuk, hierna moet je helaas weer omhoog lopen en dat is wat minder omdat het boven de dertig graden is en het zand gloeiend heet. Milou vindt sandboarden heel leuk, Timo kiest met de hitte voor de koele auto.
De vakantie van de Australiërs in Queensland en New South Wales is voorbij. Dat merken we! Het is lekker rustig op de camping
en als we op zandsafari gaan hebben we de chauffeur, Kiwi genaamd, voor ons zelf.
We rijden met een 4WD over Stockton Beach en langs de zee. Stockton Beach is een enorm zandduinen gebied dat wel iets weg heeft van de Sahara.
De auto stoot allemaal zwarte uitlaatgassen uit zodat we bijna niets kunnen zien en bijna bedwelmd raken door de dieselwalmen. Kiwi ziet het na een tijdje niet meer zitten en roept hulp in.
Hij moet een heleboel telefoontjes plegen voor er iemand komt, maar uiteindelijk komt er een andere 4WD die ons terugbrengt. Omdat we hierop moeten wachten maken we een paar springfoto's.
Byron Bay is het meest oostelijke stukje vasteland van Australië. Hier staat ook een mooie vuurtoren en het uitzicht is er prachtig.
Via een wandelpad kom je uiteindelijk bij het meest oostelijke punt.
Hoera, we zijn er! Jammer alleen dat de mensen achter ons op de foto net effe wat oostelijker staan :-(
's Middags rijden we door naar Coffs Harbour waar we terecht komen op een relaxte camping ook weer meteen aan het strand. We blijven hier twee nachten staan. Overdag zwemmen we en kletsen we wat met de andere toeristen.
Vandaag is het Australia Day, de nationale feestdag van Australië. Veel mensen dragen een t-shirt, pet of broek met de Australische vlag erop. Soort koninginnedag dus, maar dan zonder Willem-Alexander en Maxima en aan koekhappen wordt hier ook niet gedaan. Voor ons begint de dag wat minder feestelijk. Stefan probeert ons rijdend huis achteruit in te parkeren en raakt daardoor een auto. Wij hebben geen schade, maar de auto heeft een deuk in de bumper. Omdat de eigenaar er niet is laten we een briefje achter onder de ruitenwisser. Gelukkig zijn we goed verzekerd.
's Middags rijden we via Coolangatta door naar Byron Bay waar we onze camper neerzetten op een camping meteen aan het strand.
Uitzicht in Coolangatta
Omdat het een feestdag is wordt Milou omgetoverd tot prinses.
Vandaag brengen we de surfles van vorige week in de praktijk. Het gaat nog niet zo soepel; dat zal wel aan de golven liggen J Morgen gaan we nog een keertje.
Vandaag hebben we een rustige dag en doen we niet zo veel. ’s Avonds eten we in een draaiend restaurant op de 26ste verdieping van een hotel. Het restaurant draait elke 75 minuten een rondje en we zien tijdens het eten de stad onder ons voorbij glijden. De ober vertelt ons dat sommige gasten niet eens doorhebben dat het restaurant ronddraait. Er is een buffet en we eten zo veel dat we bijna niet meer in de camper passen.
Heel veel Australiërs komen naar de Gold Coast voor de pretparken. Wij hebben hier de afgelopen drie dagen volop aan meegedaan door elke dag een park te bezoeken. Doordat het de laatste week van de zomervakantie is, is het nogal druk.
In Warner Bros. Movieworld lopen veel tekenfilmfiguren in het echt rond. Milou en Timo vinden het heel spannend en Milou wil ze allemaal knuffelen. Verder zijn er hier stuntshows met slippende auto's en ontploffingen en een heel aantal achtbanen.
In de foto hieronder wordt Stefan de lucht ingeschoten.
Wet 'n' Wild is een pretpark vol met waterglijbanen, een golfslagbad, enz. Bij sommige glijbanen gaat er boven een hek automatisch open en een stoplicht op groen als je de diepte in mag glijden.
Seaworld is een heel groot dolfinarium. Op de foto hieronder zie je een zeekoe (ook wel manatee of dugong genoemd). Deze beesten zijn vegetariër en grazen de hele dag zeewier.
De Waterski Wipeout show is een grappige show met snelle boten en waterskis.
Bert en Ernie wonen in Seaworld!!
Uitzicht vanuit het reuzenrad.
In Shark Bay zwemmen heel veel grote haaien, roggen en andere vissen.
Vandaag nemen we surfles om ook flitsend op zo'n board te staan. Erg leuk! Tot onze verassing lukt het ook nog een beetje; helaas niet vastgelegd op foto/video.
