Stefan gaat 's ochtends de 'Nevis Highwire bungeesprong' maken en heeft daardoor minder lekker geslapen dan normaal. Om kwart voor acht meldt 'ie zich bij het vertrekpunt. De 17 collegaspringers zijn te herkennen aan hun bleke gezicht en zenuwachtige houding en met een busje rijden ze naar de Nevis rivier.
Over deze rivier is een lange kabel gespannen waaraan een gondel bundelt waaruit je naar beneden kan springen.
Een andere gondel brengt de groep naar de hoofdgondel. Deze gondel heeft een deels glazen vloer waardoor je 134 meter recht naar beneden kijkt en alvast in de stemming kan komen.
Stefan moet/mag als eerste van de groep; waarschijnlijk gooien ze normaal eerst als test een zak zand naar beneden ;-) .
Het elastiek wordt vastgemaakt aan je enkels en aan het harnas dat je aan hebt. Meteen daarna wordt Stefan naar de afgrond gedirigeerd. Eénmaal op de rand begint de 'jumpmaster' af te tellen waarna Stefan de afgrond in duikt. Het voelt heel onnatuurlijk om vanaf zo'n hoogte naar beneden te duiken. De sprong zelf is geweldig en het duurt ruim 8 seconden voordat je op het diepste punt bent. Onderweg suist de wind langs je oren en zie je de grond heel snel op je afkomen. Na een paar keer heen-en-weer veren wordt Stefan weer naar boven getakeld.
's Middags relaxen we lekker in Queenstown en kopen we een nieuwe outfit voor Milou. In het park doen we een dutje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten